Güneşe Ulaşmak (Merve ÖZBEK)


Herkese merhaba. Çukurova Üniversitesi Endüstri Mühendisliği ikinci sınıfına başladığım, ilk derslerin yoğun olmadığı, ünlü isimlerin okulumuzda konser verdiği cıvıl cıvıl geçen bu haftanın sonunda memleketime dönerken yazmak için bu günü seçtim.

Sınavlara hazırlanırken mühendisliği aklına bile getirmeyen ben okuduğum bölümle bu kadar özdeşleştiğim için kendimi hep şanslı sayıyorum. Tercih dönemi çoğu arkadaşım gibi kafam çok karışık olduğundan bir öneri üzerine kısa araştırma sonucu bu bölümü yazdım. Çoğu öğrenci tercih listesine yazayım öylesine deyip hiç sevmediği bölümlerde okuyup hayatlarının sonuna kadar mutsuz olmaya mahkûm kalıyor. Eğer bölümümü sevmeseydim karakterime uygun olup olmadığını araştırmadan yazdığım için kendime çok kızardım.
Neyse ki bu kötü durumlar hiç yaşanmadı ve insanı sürekli kendini geliştirmeye iten bu güzel bölümle tanışabildim.


Gelgelelim bunu söylemek istemezdim ama –yaşadığım şehrin küçük ve sanayisinin gelişmemiş olduğundan Endüstri Mühendisliğinin ne iş yaptığını bırakın adını bile ne ben duymuştum ne de çevrem. E haliyle başta ailem olmak üzere çevreme ne okuyacağımı, ne iş yapacağımı anlatırken bayağı bir zorlandım. Hadi şimdi ben anlatıyorum da dinlerken kafa sallayan büyüklerim anlıyor mu bilemiyorum. Kafalarında soru işaretleriyle ayrılıyoruz bence.

Küçüklükten beri sorarlar insanlar “ne olacaksın büyünce?” diye. Bizlerde bize örnek gösterilen gözümüzün önündeki öğretmenlik, avukatlık, doktorluk gibi meslekleri seçer, hayallerimizi ona göre kurar olduk. Yıllar geçip de düşünceler değişince hayat kendi yolunu bir şekilde çizip önümüze yeni kapılar açıyor. Bize düşen görev bu yeni hayatı elimizden geldiğince dolu dolu yaşamak, her yönden gelişerek daima ileri düşünen, hayat boyu öğrenmeyi, öğrendiğini paylaşmayı amaç edinen insanlar olmak. Biz Endüstri Mühendisi adayları için bu daha da önemli bir boyutta tabi.

Bu amaçlar için biçilmiş kaftan niteliğindeki bu site ile bir arkadaşımın önerisiyle tanıştım. Bölümümü daha da yakından tanımaya iten yazıları okuduktan sonra içimden ben de yazmalıyım hem de bu sitede dedim. Kader bu ya başka yerde yazmaya başladıktan sonra Murat’la yollarımız kesişti ve artık buradayım. Güzel bir söz var; Amacı olmayan hiçbir gemiye rüzgâr yardım etmez. Ne güzel demişler. Bir şeyler yapmaya niyet etmek bile nice kapılar açıyor. Siz yeter ki isteyin.

Ben amaçlarımı yolumu aydınlatan bir güneş gibi gördüm hep ve yollarım hiç karanlık olmadı benim. Çünkü rotam Güneş’ti. Ve gemime her zaman yardım eden rüzgârlarım benim için esti.

Merve Özbek




Yorumlar